Eigenlijk is dit volgens Miriam Moczko een plaat over liefde. Al gaat hij over verlies. Want rouw is ook een vorm van liefde. En ‘waarom’ is niet altijd een goede vraag. FRIDA, het tweede album van Miriam Moczko, laat horen wat er gebeurt wanneer je verliest wat je oneindig dierbaar is.
(Bewerkt persbericht/Fotomateriaal Anna Perger)
Muzikale verkenning bij verlies kind
Singer-songwriter Miriam Moczko presenteert met FRIDA een indie-folk album dat ontstaat na het overlijden van haar dochter Frida. Het album dat vandaag op 20 mei is uitgekomen, is met een reden. Het is de verjaardag van Frida. In elf nummers verkent Miriam de gelaagdheid van rouw, die niet alleen uit verdriet bestaat maar iets dat niet eenduidig is. Zo bestaan woede en wanhoop naast vreugde en hoop, terwijl zachtheid en nabijheid zich soms onverwacht aandienen.
Grotendeels vrouwelijk team
Gedreven door nieuwsgierigheid hoe het is om een album te maken met overwegend mensen die gesocialiseerd zijn als vrouw werkt Miriam met een grotendeels vrouwelijk team. Producer Fieke van de Hurk stimuleert de zoektocht naar opnameplekken met betekenis: zo vindt een deel van de opnames plaats op de plek waar Frida begraven ligt, midden in de natuur.
Samenwerking
Ook werkt Miriam op dit album nauw samen met Tessa Douwstra (LUWTEN) en Marielle Woltring (LAVALU) en er ontstaan een aantal co-writes die op de plaat te horen zijn, naast het veelzijdige, filigrane en warme pianogeluid van Marielle Woltring. Een handvol getalenteerde muzikanten waaronder Maya Fridman (cello) , Roosmarijn Tuenter (altviool/zang), Mete Erker (bas klarinet, sax) en Gijs Coolen (gitaar) spelen op FRIDA mee. De akoestische instrumenten geven het album een tastbare warmte, terwijl subtiele elektronische elementen een bijna etherische sfeer toevoegen, waarin de grens tussen wat was en wat is vervaagt.
Verdieping door taal
Miriam zingt zowel in haar moedertaal Duits als in het Engels en ook hier ontstaat een extra verdiepende gelaagdheid van betekenis en klank. Met FRIDA laat Miriam Moczko horen dat rouw niet één verhaal kent, maar vele vormen en perspectieven. Door haar eigen ervaring te delen, nodigt ze de luisteraar uit tot herkenning. Daar waar woorden tekortschieten biedt haar muziek ruimte voor troost. FRIDA is meer dan een album over verlies. Het is een viering van liefde die blijft bestaan.