Begin deze maand is het debuutalbum Elastiek verschenen van singer-songwriter Lucienne Lardenoye. Het album is een persoonlijk verhaal over rouw, liefde, verbinding en veerkracht. Het begint bij het einde en eindigt bij het begin: een muzikale cirkel van verlies naar hoop en nieuw leven.
(Bewerkt persbericht/Artwork: Jankees Van Den Berg/Fotomateriaal: Susie Q Muller)
Alternatieve poëziepop
Lucienne maakt Nederlandstalige alternatieve poëziepop met een eigen geluid dat dromerig, aards, troostend en verrassend is. Haar warme stem en poëtische teksten worden omlijst door licht melancholieke melodieën, waarin invloeden uit indie, jazz en rootsy americana doorklinken. Hoe ver kun je meebewegen voordat je breekt? Die vraag vormt het uitgangspunt op de focustrack Elastiek. Het nummer ontstaat nadat Luciennes vriend binnen korte tijd zijn broer door zelfdoding en zijn vader aan kanker verloor. In die periode wil ze er voor hem zijn en probeert zo ver mogelijk mee te bewegen met zijn verdriet, zonder zich aanvankelijk te realiseren dat ze zelf steeds dichter bij haar breekpunt komt.
Liefde, grenzen en de zoektocht naar houvast
Elastiek gaat over liefde, grenzen en de zoektocht naar houvast: over er uit alle macht voor iemand willen zijn, maar daar zelf bijna aan onderdoor gaan. Muzikaal wordt die spanning vertaald in een contrast tussen breekbare, troostende klanken en hoekige, stevige grooves. De muziek beweegt van bijna engelachtig naar rauw en onbestemd, met een kleine knipoog naar Luciennes achtergrond als klassiek geschoolde pianist.
Van verlies naar nieuw leven
De muziek ontstaat aanvankelijk als troost voor Luciennes vriend Rik Kraak. Hij werkt ook mee aan het album, speelt verschillende instrumenten en neemt de productie voor zijn rekening. Juist vanuit het verlies ontstaat ook een sterk verlangen naar nieuw leven. Lucienne en haar vriend krijgen een zoontje, dat zelfs even op het album te horen is. Daarnaast vormt de gesproken tekst als een rode draad die door de tien nummers heenloopt en het persoonlijke verhaal verbindt. Zo gaat Elastiek niet alleen over rouw, maar ook over wat daarna komt: verwerking, liefde en opnieuw beginnen.
Muziek als verbinding
Voor Lucienne is muziek al langer meer dan muziek alleen. Vanuit haar werk met maatschappelijke muziekprojecten ziet ze hoe muziek mensen kan verbinden en versterken. Toen verlies en rouw haar eigen leven binnenkwamen, werd muziek ook voor haarzelf een bron van troost. Gedichten werden teksten, melodieën werden muziek.