Theo Sieben is een muzikant die zijn sporen inmiddels ruimschoots heeft verdiend in de pop- en rootsmuziek. Theo doet dat nu nog steeds als sessiegitarist en componist van film- en theatermuziek. Als sessiemuzikant heeft hij slidegitaar gespeeld met Nederlandse megasterren als Hennie Vrienten en Douwe Bob. Afgelopen maand heeft hij zijn album Theodore uitgebracht.
(Artwork: Peter Cruise en Dirk Schreuders/Foto: Milo Groenhuijzen)
Rasmuzikant
In het Nederlandse muzieklandschap waar covers en tributes lijken te domineren, mag het album Theodore van Theo niet worden vergeten. Ondanks dat Theo nu net de cover Pallet On Your Floor als single heeft uitgebracht, staan op het album naast dit nummer eigen werk waar het diepste van zijn ziel naar boven komt, maar waarop Theo meesterlijk verhalen weet te vertellen. Het bewijs van een rasmuzikant die hij is, maar ook als songwriter. De blues zit als een jas die gegoten zit bij Theo, zoals op I Took From Her What I Wanted.
Nieuwe weg
Op het album Theodore slaat Theo een nieuwe weg in, waar hij verder zal gaan als bluesmuzikant. In alles ademt het album een sfeer van iemand die verhalen vertelt die hij zelf heeft meegemaakt, maar ook die hem zijn vertelt of gewoon een verhaal die Theo ook wil vertellen. Uiteraard in de traditie van zijn grote inspiratiebronnen. Dat Theo niet zonder de blues kan, laat hij horen op How To Live Without The Blues.
Geen band nodig
Hij doet dat met akoestische bluesnummers. Theodore is het bewijs dat je helemaal geen band nodig hebt om blues vet te laten klinken. Juist het ingetogen karakter van het album is de kracht dat blues ook op die wijze stevig tot zijn recht kan komen. Met die jarenlange ervaring slaagt Theo daar heel goed in.
Ritme van het hart
Dat doet Theo in een virtuoze fingerpicking-stijl, maar altijd in het ritme van het hart, gespeeld door één man en zijn gitaar. Waar dit het meest treffen op gebeurt is op Bound To Glory met het perspectief van de trein die Theo op magistrale wijze vertaalt in zijn gitaarspel. Dan is muziek gewoon kunst en daar is verder geen speld tussen te krijgen. Met dan nog eens een soulvolle stem slaat Theo graag een brug tussen oude akoestische blues en ragtime, folk uit de jaren zestig en moderne blues. Als je er naar luistert, zie je je het Amerikaanse platteland aan je voorbij trekken.